OPROEP:
***
Vaders en zonen gezocht die het contact met elkaar zijn verloren
In een nieuw televisieprogramma voor de NCRV volgt en begeleidt TV producent Strix TV voor de NCRV zonen (ongeveer tussen de 14 en 20 jaar) en vaders die het contact met elkaar zijn kwijtgeraakt, bijvoorbeeld door een scheiding. In dit programma krijgen zij de kans om een nieuwe start te maken.
Ben jij zelf vader die het contact heeft verloren met zijn zoon, ken je een vader of zoon in een dergelijke situatie of heb je een zoon die zijn vader mist, dan zou Strix TV graag met je in contact komen.
Op dit moment zit Strix TV in de researchfase. Het zal daarom in de eerste plaats gaan om een oriënterend gesprek. Strix TV is namelijk erg benieuwd naar de ervaring van diverse vaders en zonen. Maar ook als je interesse hebt om deel te nemen aan ons televisieprogramma of alleen vragen hebt, neem dan gerust contact op. Graag zelfs!
Geïnteresseerd!?
Ben je geïnteresseerd stuur dan een email naar het Vaderkenniscentrum op het emailadres vaderkenniscentrum @ gmail . com voor toezending van de contactgegevens van Strix TV voor dit programma.
Bedankt alvast en misschien tot snel!
Vaderkenniscentrum.nl :
Jacob Cabeliaustraat 17, 3554 VH Utrecht; T. 030 - 238 3636; E. vaderkenniscentrum @ gmail . com
Posts tonen met het label vaderkenniscentrum. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vaderkenniscentrum. Alle posts tonen
dinsdag, mei 03, 2011
110503. Oproep: NCRV TV-programma 'Ik wil mijn vader terug' zoekt vaders en zonen die het contact met elkaar zijn verloren voor contactherstel
dinsdag, maart 29, 2011
762. Aanbieding petitie "Knelpunten Jeugdzorg en scheidingsgezinnen" aan Tweede Kamer Commissie Jeugdzorg door Vaderkenniscentrum|SKO
Op dinsdagmiddag 29 maart 2011 heeft een delegatie van Vaderkenniscentrum|SKO de petitie "Knelpunten Jeugdzorg en scheidingsgezinnen" aangeboden aan de voorzitter mv. Khadija Arib (PvdA) en de leden mv. Willie Dille (PVV), mv. Brigitte van der Burg (VVD) en mv. Nine Kooiman (SP) van de Commissie Jeugdzorg-VWS van de Tweede Kamer.
De tekst van de petitie "Knelpunten Jeugdzorg en scheidingsgezinnen" kunt u hier teruglezen.
Namens het Vaderkenniscentrum|SKO bestond de delegatie uit:
- Peter Tromp, co-auteur en voorzitter van Vaderkenniscentrum|SKO
- Alec Balledux, hoofdauteur, initiatiefnemer tot de petitie en bestuurslid van Vaderkenniscentrum|SKO,
- Martin Barto, co-auteur en bestuurslid van Vaderkenniscentrum|SKO
- Peter Hokke, de vader uit de TV-documentaire 'Verdachte vaders' van Zembla, de vader uit de TV-documentaire 'Lang:gestraft' van de VPRO en de vader die al jaren aan het vechten is om zijn kinderen te zien
Foto-impressie van de petitieoverhandiging:
Hoofdingang van het gebouw van de Tweede Kamer
Van Links naar rechts: Willie Dille (PVV), Nine Kooiman (SP), Khadija Arib, (commissievoorzitter, PvdA) en Brigitte van der Burg (VVD) van de Commissie Jeugdzorg-VWS van de Tweede Kamer bij de petitieaanbieding.
Aftrap en introductie door Peter Tromp (voorzitter van Vaderkenniscentrum|SKO)
Toelichting op de petitie door Alec Balledux (hoofdauteur en initiatiefnemer tot de petitie)
Overhandiging van de petitie in een perkamenten rol door Martin Barto aan commissievoorzitter Khadija Arib
Khadija Arib zegt dank en geeft een eerste reactie namens de commissie.
Van Links naar rechts: Peter Hokke, Peter Tromp, Alec Balledux en Martin Barto, de delegatie namens het Vaderkenniscentrum|SKO
Het was overigens een prachtige zonnige dag en de Haagse terrassen voor de Tweede Kamer waren vol. Wijst dat misschien ook op een nieuwe lente en meer vaderinclusief werken en beleid door de Nederlandse jeugdzorg in de toekomst?! Aan ons zal dat in elk geval zeker niet liggen. Want kinderen, en zeker ook kinderen in de jeugdzorg, hebben de betrokkenheid van hun beide ouders hard nodig.
zaterdag, maart 26, 2011
759. Doe ook mee aan de KOG-kaartenactie gericht op kamerleden - Vaderkenniscentrum|SKO ondersteunt Stichting KOG in (kaarten)actie voor “open deuren rechtzalen”
Vaderkenniscentrum|Stichting Kind en Omgangsrecht ondersteunt de Stichting KOG in haar (kaarten)actie voor “open deuren rechtzalen”.
Openbaarheid van rechtspraakzittingen èn -uitspraken in het familie- en jeugdrecht is niet alleen een grondrecht (Nederlandse grondwet, artikel 121) en een mensenrecht (EHRM-uitspraak Moser vs. Oostenrijk, 2006), maar draagt naar de mening van Vaderkenniscentrum|SKO ook op cruciale wijze bij aan de publieke accountability en transparantie van de familie- en jeugdrechtspraak en daarmee aan de noodzakelijke kwaliteitscontrole op de rechtspraak en aan de aanpassing en veranderbaarheid van de rechtspraak aan de geest van de tijd en de ontwikkelingen in de samenleving.
Familierechtzittingen moeten openbaar en alle uitspraken in het familie- en jeugdrecht dienen publiek toegankelijk te zijn via het internet. De enige beperking die naar de mening van Vaderkenniscentrum|SKO aan de grondwettelijke openbaarheid in het familie- en jeugdrecht opgelegd mag worden is de anonimisering van de uitspraken van de rechter en de anonimisering van de berichtgeving over rechtszittingen in de mediacommunicatie.
Ook de evt. door KOG voorgestelde mogelijkheid voor betrokken burgers om behandeling ter zitting met gesloten deuren te verzoeken wordt door Vaderkenniscentrum|SKO ondersteund.
Deze mogelijkheid kan naar de opvatting van Vaderkenniscentrum|SKO echter niet gelden voor de openbaarheid van geanonimiseerde uitspraken van de rechter. Deze dienen zonder uitzondering allen te worden gepubliceerd.
Meedoen aan de kaartenactie van Stichting KOG naar kamerleden
Stichting KOG heeft prachtige speciale kaarten met een voorbedrukte actietekst voor haar actie laten drukken die u gratis bij KOG kunt aanvragen om te versturen naar de kamerleden van de Commissie voor Justitie ter ondersteuning van deze actie.
Voor meer informatie en het aanvragen van de gratis kaarten zie de website van Stichting KOG op http://www.stichtingkog.info/pages/posts/kaartenactie-voor-open-deuren-rechtszaal176.php
Wij bevelen u van harte aan de gratis kaarten bij KOG aan te vragen en aan de kamerleden te versturen.
P.A.N. Tromp
Voorzitter Vaderkenniscentrum|SKO
vaderkenniscentrum@gmail.com
Nederlandse grondwet, Artikel 121: Openbaarheid terechtzitting; motivering vonnissen
Met uitzondering van de gevallen bij de wet bepaald vinden de terechtzittingen in het openbaar plaats en houden de vonnissen de gronden in waarop zij rusten. De uitspraak geschiedt in het openbaar.
woensdag, maart 02, 2011
735. Petitie ‘Knelpunten Jeugdzorg en scheidingsgezinnen’
Vader Kennis Centrum, maart 2011
Zie ook:
- Aanbieding petitie "Knelpunten Jeugdzorg en scheidingsgezinnen" aan de Tweede Kamer Commissie Jeugdzorg door Vader Kennis Centrum
Vaderkenniscentrum.nl, Nr. 762, 29 maart 2011
http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2011/03/762.html - Regeringsreactie van staatssecretaris Teeven aan de Tweede Kamer op de petitie «Knelpunten Jeugdzorg en scheidingsgezinnen» van Vader Kennis Centrum [31 839 Jeugdzorg - Nr. 141 - d.d. 4 november 2011]
http://goo.gl/amhVr
Nederlandse Jeugdzorg brengt scheidingskinderen regelmatig in de knel.
Tien belangrijke knelpunten in de maatschappij en de regelgeving waardoor scheidingskinderen in de knel worden gebracht en Jeugdzorg vaker voor problemen zorgt dan dat ze die problemen oplost, met voorstellen tot aanpassing van regelgeving.
Inleiding:
Vaderkenniscentrum/SKO (verder aan te duiden met VKC|SKO) moet constateren dat er diverse met elkaar samenhangende knelpunten bestaan als gevolg van het huidige vaderexclusieve functioneren van de Nederlandse jeugdzorg t.a.v. gescheiden vaders en hun scheidingskinderen in eenoudergezinnen of nieuw-samengestelde gezinnen. Het VKC|SKO gaf daarom opdracht aan een werkgroep bestaande uit Alec Balledux, Martin Barto en Peter Tromp (voorzitter van VKC|SKO) om een breder eerste beeld te schetsen van de knelpunten in onder meer de Jeugdzorg zoals zij die waarneemt. Deze knelpuntennotitie wordt door het VKC|SKO onderschreven. Enkele van de knelpunten heeft Alec Balledux al eerder in zijn mail van 6 februari 2011 bij de Tweede Kamer Commissie Jeugdzorg naar voren gebracht en deze mail wordt eveneens door het VKC|SKO onderschreven.
Het VKC|SKO overhandigt deze eerste knelpuntennotitie gezien de lopende politieke discussies over de toekomst van de Nederlandse jeugdzorg aan de Commissie Jeugd en Gezin en is voornemens om ook de oplossingen aan te dragen voor de gesignaleerde knelpunten maar acht het van belang u nu reeds over deze knelpunten te informeren. Deze petitie komt ook op de site van het VKC|SKO en wordt daarmee openbaar gemaakt.
Toelichting vooraf: Waar in de tekst van de knelpuntennotitie wordt gesproken over Jeugdzorg, worden zowel de Raad voor de Kinderbescherming als Bureau’s Jeugdzorg bedoeld. Vanaf de knelpunten 3 en verder wordt gerefereerd aan ‘moeders’ dan wel ‘vaders’ en is de meest voorkomende situatie weergegeven. Het kan in sommige situaties ook andersom zijn.
Na de opsomming van de knelpunten volgt een toelichting met concrete voorstellen op hoofdlijnen voor diverse maatregelen. Veel daarvan zijn niet nieuw en liggen ook niet louter en alleen op het terrein van de Jeugdzorg. Zo was er eerder tijdens de Vadertop 2007 (m/v/grootouders) te Amsterdam, vanuit een wat andere context een breed gedragen Manifest ‘Samen verder bij zorg en opvoeding’ opgesteld, dat wij als bijlage toevoegen. We moeten constateren dat er al veel langer een roep vanuit de samenleving is die door de politiek dient te worden opgepakt.
Waarvan akte!
De knelpunten zelf.
1. Steeds meer kinderen hebben door achterlopende wetgeving alleen een moeder met ouderlijk gezag waardoor het kind in scheidingssituaties onnodig veel risico loopt de zorg en opvoeding van de vader te moeten gaan missen. Meer dan de helft van de clientèle van Jeugdzorg bestaat uit scheidingskinderen wonend bij de moeder.
2. Er is een maatschappelijk verkeerd beeld van mishandelende ouders, waarbij de vader wordt beschouwd als de ouder die kinderen het vaakst mishandelt. Dit komt omdat in de media uitsluitend aandacht is voor zwaar fysiek geweld. De meeste mishandelingen, waaronder ook geestelijke mishandeling en verwaarlozing, vinden door moeders plaats.
3. Ouderverstoting en oudervervreemding worden niet als een vorm van geestelijke kindermishandeling beschouwd, noch in de toepassing van het strafrecht noch in de Jeugdzorg dat veel moeders alleen maar ondersteunt in deze vorm van kindermishandeling.
4. Er zijn geen expliciete en objectieve criteria in de Wet rond de toekenning, instandhouding en effectuering van omgang als specifieke invullingsvorm van de wettelijke verdeling van zorg- en opvoedtaken tussen de beide ouders na een scheiding in het zogenaamde ouderschapsplan. ‘In het belang van het kind’ wordt te vaak vertaald naar ‘in het belang van moeder’. Dat is maar al te vaak juist niet in het belang van het kind.
5. Bij Bureaus Jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming en binnen het familierecht wordt niet aan waarheidsvinding gedaan. Beslissingen worden genomen op basis van onderbuikgevoelens, leugens, roddel en achterklap.
6. Er is daarbij een groeiende groep van calculerende moeders die met valse beschuldigingen van incest en/of mishandeling en met hulp van instellingen en kwakzalvers de kinderen hun vader ontnemen hetgeen zelfs vaak door de overheid wordt gefinancierd middels rechtsbijstand.
7. Zorgmeldingen van vaders worden door Jeugdzorg vaak terzijde gelegd.
8. Kinderen worden in sommige provincies onnodig uithuis geplaatst (UHP). De kans op een UHP varieert per provincie afgerond tussen de 25 en 80%. Er zijn perverse financiële prikkels in de Jeugdzorg die daarbij een rol spelen.
9. Als kinderen een UHP krijgen is dat meestal vanuit een situatie dat het kind alleen met zijn moeder woont. Er wordt niet gekeken of het kind beter bij vader af is maar het kind wordt bijna altijd direct bij pleegouders of in een tehuis gestopt.
10. Het klachteninstrument binnen Jeugdzorg is niet effectief.
De knelpunten met toelichting en voorstellen:
1. Steeds meer kinderen hebben door achterlopende wetgeving alleen een moeder met ouderlijk gezag waardoor het kind in scheidingssituaties onnodig veel risico loopt de zorg en opvoeding van de vader te moeten gaan missen. Meer dan de helft van de clientèle van Jeugdzorg bestaat uit scheidingskinderen wonend bij de moeder.
In het komend decennium zal zonder wettelijke aanpassing de helft van de kinderen geen twee maar slechts één ouder met ouderlijk gezag hebben. Kinderen behoren bij geboorte het recht te hebben op twee gelijkwaardige ouders en dat kan alleen als vaders ook direct medegezag krijgen als ze hun kind erkennen. De huidige wettelijke obstakels voor vaders om medegezag te krijgen (eerst juridisch het recht op erkenning en daarna afzonderlijk ook nog eens op gezag af moeten dwingen; het toelaten van valselijke geboorteaangiftes) zijn niet in het belang van het kind en lijken alleen te willen benadrukken dat moeders wil in Nederland de enige wet is die er toe doet.
Voorstellen:
a) Iedere biologische vader dient zijn kind zonder rechtsgang te kunnen erkennen. Moeder kan daarin dan berusten of dit bestrijden indien er vraagtekens zijn omtrent het biologisch vaderschap en moeder op de geboorteaangifte een andere naam dan de vader heeft ingevuld. Alsdan zijn vader en moeder verplicht mee te werken aan een genetisch onderzoek ten einde de biologische verwantschap tussen vader en kind in voldoende mate van zekerheid te kunnen bepalen. Zonder medewerking van vader en/of biologische verwantschap is erkenning nietig. Zonder medewerking van moeder wordt zij geacht in erkenning te berusten.
b) Indien moeder berust in de erkenning verkrijgt de vader hiermee automatisch het ouderlijk gezag.
c) De uitvoering van deze bepalingen zou aan een notaris kunnen worden overgelaten waardoor de meeste erkenningen zonder rechtsgangen plaats kunnen vinden terwijl zo ook de meeste kinderen weer twee ouders met gezag zullen krijgen.
2. Er is een maatschappelijk verkeerd beeld van mishandelende ouders, waarbij de vader wordt beschouwd als de ouder die kinderen het vaakst mishandelt. Dit komt omdat in de media uitsluitend aandacht is voor zwaar fysiek geweld. De meeste mishandelingen, waaronder ook geestelijke mishandeling en verwaarlozing, vinden door moeders plaats.
Dit verkeerde beeld leidt ook tot de huidige kromme wetgeving waarbij (zeker ongehuwde) vaders op een achterstand worden gezet. Kindermishandeling door vaders komt juist minder vaak voor dan de veel vaker voorkomende en geruislozere kindermishandeling door moeders, die weinig aandacht van de media trekt. Ondanks de ons inziens misleidende conclusies in de recente WODC/van Montfoort rapportage onder het beperkte aantal van politie-aangiften van kindermishandeling, blijkt uit de veel massalere meldcijfers van kindermishandeling bij de Nederlandse AMK’s al jarenlang dat het juist 2,5 keer zo vaak moeders dan vaders zijn, die hun kinderen mishandelen en/of verwaarlozen. Dit wordt ook in internationaal onderzoek bevestigd. Daarnaast blijkt uit de (inter)nationale literatuur en het (inter)nationale onderzoek naar kindermishandeling dat eenoudergezinnen en stiefgezinnen een vergroot risico op kindermishandeling hebben. Maar gezien het bestaande verkeerde maatschappelijke beeld worden bij een OTS vaders al snel buiten beeld gebracht door Jeugdzorg.
Voorstel:
Publiciteitscampagnes van de overheid met betrekking tot kindermishandeling en huiselijk geweld dienen genderneutraal te worden opgezet met zowel aandacht voor vaders als moeders als daders van huiselijk geweld of kindermishandeling.
3. Ouderverstoting en oudervervreemding worden niet als een vorm van geestelijke kindermishandeling beschouwd, noch in de toepassing van het strafrecht noch in de Jeugdzorg dat veel moeders alleen maar ondersteunt in deze vorm van kindermishandeling.
Niet alleen wordt oudervervreemding door moeders niet bestraft, het wordt zelfs door rechters beloond want deze rancuneuze moeders indoctrineren eerst ongestraft hun kind, daarna wordt in een kort gesprek met het geïndoctrineerde kind door de rechter het kind en de vader de omgang ontzegt ‘in belang van het kind’. Nederland riskeert dezelfde tik op de vingers als die Duitsland van het Europees Hof voor de rechten van de mens kreeg. Kinderen in Nederland worden in het geheel niet beschermd tegen oudervervreemdende moeders. Oudervervreemding is als geestelijke kindermishandeling op zich strafbaar, het dient dan ook vervolgd te worden en te leiden tot wijziging van de hoofdverblijfplaats van het kind om die daartegen te beschermen.
Voorstellen:
a) Oudervervreemding en het brengen van kinderen in een loyaliteitsconflict is een vorm van geestelijke kindermishandeling en dient door Jeugdzorg en ook door het OM als zijnde mishandeling als zodanig te worden behandeld.
b) Indien er sprake is van oudervervreemding of het gevaar voor ouderverstoting reëel is dan dient dit vanuit Jeugdzorg tegengegaan te worden door de band tussen het kind en de andere ouder weer op te bouwen en te versterken.
c) Bij oudervervreemding en/of het aanhoudend brengen van kinderen in een loyaliteitsconflict dient de hoofdzorg bij de andere ouder te komen te liggen.
4. Er zijn geen expliciete en objectieve criteria in de Wet rond de toekenning, instandhouding en effectuering van omgang als specifieke invullingsvorm van de wettelijke verdeling van zorg- en opvoedtaken tussen de beide ouders na een scheiding in het zogenaamde ouderschapsplan. “In het belang van het kind” wordt te vaak vertaald naar “in het belang van moeder”. Dat is maar al te vaak juist niet in het belang van het kind.
Het criterium `In het belang van het kind´ zet de deur open voor willekeur. In het belang van het kind wordt bovendien al snel uitgelegd dat er rust moet komen voor de kinderen in de omgang die door de moeder wordt verstoord omdat ze daar alle ruimte voor krijgt in zowel wetgeving als door Jeugdzorg. Het gebrek aan expliciete objectieve criteria om de omgang te ontzeggen zorgt voor veel procedures, oudervervreemding, valse beschuldigingen en vooral veel kinderleed.
Voorstellen:
a) Ontzegging van de zorg- en opvoedtaken dient alleen op grond van objectieve criteria, opgenomen in de Wet, gebeuren. Rechters kunnen onmogelijk in een kort gesprek uitmaken of ze te maken hebben met een geïndoctrineerd kind of met een kind dat zeer terecht geen zorgtaak van een ouder wenst. Alleen een zorgvuldig onderzoek door gekwalificeerde deskundigen kan dit rechtvaardigen.
b) De bewaking van de kwaliteit van onderzoeken door externe deskundigen dient te worden geborgd in het kwaliteitskader, geldig voor zowel de Raad als BKZ’s. De lang geldende en adequate bijlage 3 van de Normen 2000 heeft geen opvolging gekregen en is per 31-12-2000 stilletjes vervallen.
c) Indien de zorg en omgang tussen kind en ouder door de andere ouder wordt belemmerd is er sprake van geestelijke kindermishandeling (waarvan de strafbaarheid onduidelijk is) en onttrekking aan het ouderlijk gezag. Het eerste zou strafbaar dienen te zijn. Het laatste wordt beschouwd als een strafbaar feit conform artikel 279 Sr. Vaders die op grond van dit artikel vervolgd worden krijgen vaak jarenlange gevangenisstraf terwijl moeders als ze al vervolgd worden door het OM en als de aangifte al wordt opgenomen slechts voorwaardelijke taakstraffen krijgen. Er dienen maatregelen genomen te worden zodat er genderneutraal wordt gehandeld in het strafrecht door politie en justitie.
d) Beslissingen omtrent de zorg en opvoeding of de verblijfplaats dienen door de rechter genomen te worden op basis van geverifieerde feiten en beweringen. In het geval dat er sprake is van beschuldigingen tussen ouders over en weer, of beschuldigingen door één van de ouders die door de andere ouder wordt tegengesproken, dient in opdracht van Jeugdzorg eerst onderzoek door gekwalificeerde onderzoekers gedaan te worden naar feiten, zodat de rechter op basis van feiten een beslissing kan nemen omtrent de zorg en opvoeding en de hoofdverblijfplaats van een kind.
5. Bij Bureaus Jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming en binnen het familierecht wordt niet aan waarheidsvinding gedaan. Beslissingen worden genomen op basis van onderbuikgevoelens, leugens, roddel en achterklap.
In plaats van onderzoeken door ter zake kundigen (BIG ingeschreven) wordt afgegaan op geruchten, onderbuikgevoelens van betrokkenen of zelfs kwakzalvers. De bepalingen voor onderzoeken rond externe deskundigen (opgenomen in de Normen 2000) zijn recent in alle stilte gesneuveld. De kwaliteit van de informatie speelt nauwelijks een rol om vergaande beslissingen te nemen en in Jeugdzorg wil men dat simpelweg ook niet.
Recent oordeelde de Nationale Ombudsman in rapport 20110015 dat in de Jeugdzorg wel degelijk zoveel mogelijk aan waarheidsvinding gedaan dient te worden:
“De stelling van de Raad voor de Kinderbescherming of van Bureau Jeugdzorg dat er niet aan waarheidsvinding wordt gedaan, is geen vrijbrief om de mening van één van de strijdende partijen zonder verifiëring in de rapportages op te nemen. Van instanties als Bureau Jeugdzorg en de Raad wordt een meer actieve houding verwacht. Indien zij een verklaring belangrijk vinden om daarmee een bepaalde beslissing te rechtvaardigen dan moet zoveel mogelijk de ware toedracht worden onderzocht. Alleen de beweringen die getoetst zijn kunnen als feiten in de rapportages worden opgenomen zodat de rechter zich daarover een gemotiveerd oordeel kan vormen.”Voorstellen:
a) Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming dienen hun adviezen te rechtvaardigen op grond van geverifieerde feiten en beweringen. De ware toedracht dient achterhaald te worden alvorens van een feit te mogen spreken.
b) Een beschuldiging door een ouder of een instantie over de andere ouder mag alleen worden vastgelegd in een rapportage van Bureau Jeugdzorg of de Raad voor de Kinderbescherming als de mening van de andere ouder direct na deze beschuldiging (en niet in een vaak zoekgeraakte bijlage) wordt opgenomen in de rapportages zelf.
c) Jeugdzorg dient te voldoen aan alle vereisten die de Wet op het Bestuursrecht stelt. Thans blijven adviseurs en verantwoordelijken bijna altijd anoniem en handelt men verre van zorgvuldig door ouders niet te wijzen op de mogelijkheid een bezwaarschrift in te dienen in het kader van de AWB, men stelt dat alleen een klachtenprocedure mogelijk is en zo fungeert Jeugdzorg als een Staat binnen een Staat.
6. Er is daarbij een groeiende groep van calculerende moeders die met valse beschuldigingen van incest en/of mishandeling en met hulp van instellingen en kwakzalvers de kinderen hun vader ontnemen hetgeen zelfs vaak door de overheid wordt gefinancierd middels rechtsbijstand.
Knelpunten 4 en 5 lokken valse beschuldigingen uit. De kokervisie van veel organen zoals de politie maakt het mogelijk dat veel vaders eerst ten onrechte worden vastgezet of opgepakt, soms in bijzijn van hun kinderen. Iedereen moet dan haast wel denken dat er wat aan de hand is. Soms is pas na jaren het onderzoek gereed en blijkt dat er een valse beschuldiging achter zit die echter onbestraft blijft. Vader en kinderen beschadigd en de rancuneuze moeder krijgt op zijn hoogst een mondelinge berisping. De politie zou bij aangiftes binnen afhankelijkheidsrelaties ambtshalve een onderzoek dienen te doen naar valse aangifte. Valse beschuldigingen vormen daarnaast een van de ernstigste vormen van (geestelijk) huiselijk geweld, aan de vaststelling waarvan consequenties verbonden dienen te worden.
Voorstellen:
a) Indien er aangifte wordt gedaan van huiselijk geweld, stalking of (seksuele) kindermishandeling binnen afhankelijkheidsrelaties dient ambtshalve ook de valselijkheid van de aangifte onderzocht door een ander team binnen de politie te worden onderzocht. Alvorens te beslissen over hun advies aan het OM overleggen de teams.
b) Gepleit wordt voor de instelling bij het OM van een Landelijke Expertisegroep Aangiften in Afhankelijkheidsrelaties (naar het voorbeeld van de LEBZ) maar dan met verplichte consultatie indien de teams het niet eens worden.
c) Gefinancierde rechtshulp rond de zorgplicht van ouders dient beperkt te zijn tot de eerste procedure. Latere procedures worden achteraf door de overheid gefinancierd mits de gefinancierde voornamelijk in het gelijk is gesteld.
d) De overheid dient vast te leggen bij welke beroepsverenigingen onderzoekers dienen te zijn aangesloten en alvorens de onderzoeksresultaten gebruikt kunnen worden door Jeugdzorg om te voorkomen dat kwakzalvers hun rol behouden bij valse beschuldigingen en aangiftes.
7. Zorgmeldingen van vaders worden door Jeugdzorg vaak terzijde gelegd.
Gescheiden vaders die zich oprecht zorgen maken over hun kinderen lopen tegen een gesloten deur bij Jeugdzorg. Meldingen bij het AMK zijn vaak tevergeefs. Zeker als het om geestelijke kindermishandeling gaat zoals verwaarlozing of oudervervreemding.
Voorstel:
Ook een melding van kindermishandeling door de vader of diens familie dient serieus te worden opgepakt en onderzocht door het Advies- en meldpunt kindermishandeling.
8. Kinderen worden in sommige provincies onnodig uit huis geplaatst (UHP). De kans op een UHP varieert per provincie afgerond tussen de 25 en 80%. Er zijn perverse financiële prikkels in de Jeugdzorg die daarbij een rol spelen.
Er is volstrekt geen landelijk beleid en bijna volkomen willekeur bij kinderbeschadigende uithuisplaatsingen. Terwijl de ene provincie in 25% van de OTS gevallen over moet gaan op een UHP, doet de andere provincie dat in liefst 80% van de gevallen waarmee een OTS dus bijna zeker ook een UHP impliceert. Hoewel een Savannah effect een rol kan spelen kan VKC|SKO zich niet aan de indruk onttrekken dat de perverse financiële prikkels (de beloning die een BJZ krijgt voor een UHP) een rol speelt. Een andere wijze van financiering zou naar de mening van VKC|SKO zeker bijdragen aan een meer maatschappelijk verantwoorde wijze van de totstandkoming van een UHP.
Voorstellen:
a) Perverterende financiële prikkels in de jeugdzorg tot het nemen van kinderbeschermingsmaatregelen (OTS, UHP) dienen te worden weggenomen.
b) Het onderzoek naar oorzaken van provinciale verschillen bij de kans op UHP bij een OTS moet beschikbaar komen en daaruit dienen zonodig consequenties te worden getrokken zoals de formulering van een landelijk beleid terzake.
c) Bureau Jeugdzorg dient bij een hulpvraag is samenspraak met beide ouders een hulpplan op te stellen en beide ouders actief te begeleiden in het verbeteren of oplossen van de situatie binnen het gezin. Hierbij dient in ieder geval gekeken te worden naar de mogelijkheden van een Eigen Kracht Conferentie.
9. Als kinderen een UHP krijgen is dat meestal vanuit een situatie dat het kind alleen met zijn moeder woont. Er wordt niet gekeken of het kind beter bij vader af is maar het kind wordt bijna altijd direct bij pleegouders of in een tehuis gestopt.
Daarnaast is het opvallend, dat BJZ’s bij voorbaat vaders diskwalificeren om de zorg van de moeder over te nemen. De verificatie van de (on)mogelijkheid daarvan zou wettelijk verplicht dienen te zijn (amendement Voordewind maar dan ook voor de niet met het gezag belaste vader gezien knelpunt 1).
Voorstellen:
a) Jeugdzorg dient als uitgangspunt te hanteren dat er tussen beide ouders (moeders en vaders) een gelijkwaardige verdeling in de zorg en opvoedtaken bestaat. Bij het nemen van kinderbeschermingsmaatregelen (OTS, UHP) dient zorg en opvoeding door de andere ouder of familie daarom allereerst serieus door jeugdzorg te worden onderzocht. Het Amendement Voordewind inzake het ouderschapsplan in de Jeugdzorg wordt door ons gesteund, waarbij wel belangrijk is dat dit ook geldend gemaakt wordt voor vaders zonder gezag.
b) Het begrip hoofdverblijfplaats wordt in de wetgeving vervangen door verblijfplaats. In beginsel wordt er van uitgegaan dat het kind een verblijfplaats heeft bij beide ouders, tenzij de veiligheid van het kind in gevaar is of als beide ouders overeenkomen dat de verblijfplaats slechts bij één van de ouders is.
10. Het klachteninstrument binnen Jeugdzorg is niet effectief.
Klachtencommissies binnen Jeugdzorg functioneren niet altijd omdat er sprake is van keuring van eigen vlees. Als de klachten al gegrond worden verklaard dan wordt er geen opvolging aan gegeven door de teamleiders en de Raad van Bestuur en er wordt al helemaal niet van geleerd. Wat dan rest is een gang naar de Nationale Ombudsman maar dit kan onmogelijk als een effectief klachteninstrument worden beschouwd.
Voorstellen:
a) Indien een klacht bij de klachtencommissie Bureaus Jeugdzorg of de klachtencommissie van de Raad voor de Kinderbescherming gegrond is verklaard dient deze verbindend te zijn tenzij een rechter daarover anders oordeelt en dient concreet aangegeven te worden welke stappen zijn ondernomen om de situatie te verbeteren. De stappen dienen waar mogelijk breed binnen de organisatie te worden ingezet.
b) De Cliëntenraden van de Bureaus Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming alsmede een nieuw toezichtorgaan “Toezichthouder Jeugdzorgklachten” dienen te worden geïnformeerd over de inhoud van de klachten en indien klachten gegrond zijn verklaard dienen voorstellen tot verbetering te worden voorgelegd aan de Cliëntenraden.
c) De toezichthouder Jeugdzorgklachten (te vergelijken met de AFM in de financiële wereld) is bevoegd dwangsommen op te leggen indien een Bureau Jeugdzorg of de Raad voor de Kinderbescherming onvoldoende navolging geeft aan klachten c.q. onvoldoende invulling geeft aan een onafhankelijke klachtenafhandeling.
- Bijlage: Manifest ‘Samen verder bij zorg en opvoeding’
Manifest van de Vadertop 2007 (m/v/grootouders) te Amsterdam, 20 juni 2007; Zie: http://vadertop.blogspot.com/2007/06/manifest-vadertop.html
© Copyright 2011 Vaderkenniscentrum|SKO. Integrale overname met bronvermelding van deze petitie en knelpuntennotitie c.q. verwijzing daarnaar is zonder toestemming onzerzijds toegestaan.
U vindt deze petitie ook terug op de website van het Vaderkenniscentrum|SKO op: http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2011/03/735.html Indien uw organisatie deze knelpunten wenst te onderschrijven dan verzoeken wij u ons dit per email te laten weten.
-------------------------
Petitie ‘Knelpunten Jeugdzorg en scheidingsgezinnen’, VKC|SKO, 2 maart 2011, J. Cabeliaustraat 17, 3554 VH Utrecht, T. 030.2383636, E. vaderkenniscentrum @ gmail.com
--------------------------------
Adhesie- en steunbetuigingen:
--------------------------------
1. Op 2-3-2011 14:59, schreef Ghislain Duchateau namens (1) het Samenwerkingsverband van Ouders en Belangenverdedigers bij Scheiding (SOBS) en (2) Gescheiden Ouders Dienstbetoon door Informatie (GOUDI) uit Vlaanderen - België:
Beste Initiatiefnemers,
Met veel genoegen heb ik kennis genomen van dit initiatief. Het komt niets te vroeg. Omdat ik constant ook de situatie in Nederland op de voet probeer te volgen, kan ik volmondig instemmen met de petitie en het onderstaand persbericht. Ik wil dit initiatief ten volle bijtreden en in de mate van het mogelijke ook ondersteunen.
Daartoe beveel ik de initiatiefnemers aan niet enkel te berusten in het overmaken van de petitie, maar eveneens het nodige te doen opdat de petitie uitwerking zou krijgen en dat zij zoveel mogelijk in maatregelen wordt ingewilligd. Daartoe is een bezoek aan de kamercommissie Jeugdzorg heel zinvol, maar ook aparte bezoeken van een kleine delegatie telkens aan partijfracties van de politieke partijen en aan de afzonderlijke leden van de commissie zouden daarbij ook nuttig kunnen zijn. Zou dat al niet kunnen in de herziening van de wetgeving op de Jeugdzorg?
In elk geval proficiat met deze belangrijke stap en met de wens dat het initiatief succesrijk en resultaatrijk mag worden in een heel nabije toekomst.
Ghislain Duchâteau,
namens
- Samenwerkingsverband van Ouders en Belangenverdedigers bij Scheiding (SOBS)
- Gescheiden Ouders Dienstbetoon door Informatie (website Goudi - info@goudi.be )
Vlaanderen - België
2. Op 4 maart 2011, om 16:44 schreef mv. T.P. Barendse-Cornelissen, als secretaris namens Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders (KOG):
-------- Originele bericht --------
| Onderwerp: | petitie |
|---|---|
| Datum: | Fri, 04 Mar 2011 16:44:33 +0100 |
| Van: | KOG |
| Aan: | Vaderkenniscentrum | SKO |
| CC: | Alec Balledux, Alice Jansen |
Stichting Kinderen-Ouders-Grootouders stemt in met de door het Vaderkenniscentrum gesignaleerde knelpunten in de jeugdzorg. Met name het gebrek aan belangstelling voor FEITEN, te onderscheiden van opinies en vermoedens, baart KOG ernstige zorgen.
T.P. Barendse-Cornelissen, secretaris KOG
kog@upcmail.nl
3. Op 30 maart 2011 schreef Jan Wijsman uit Den Haag:
Ik onderschrijf deze petitie.--------------------------------
Jan Wijsman, Den Haag
| Gerelateerde artikelen over de doorgeschoten Jeugdzorg bij Vaderkenniscentrum | SKO: |
Gerelateerde artikelen over valse beschuldigingen en ontbrekende waarheidsvinding bij Vaderkenniscentrum.nl:
Kwaadwillende moeders - valse beschuldigingen - collaborerende hulpverleners (crèche, paranormale genezers) - Vader vals beschuldigd
Vaderkenniscentrum, Nr. 156, zondag, september 21, 2008
http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2008/09/156.html
OM rapport - Incestbeschuldigingen door moeders bij echtscheiding meestal onterecht blijkt uit rapport Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken
Vaderkenniscentrum, Nr. 203, zondag, november 23, 2008
http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2008/11/203_23.html
VARA ZEMBLA - Valse incestbeschuldigingen door moeders bij scheiding - Moeders liegen ex de cel in - Verdachte vaders
Vaderkenniscentrum, Nr. 315, zondag, mei 24, 2009
http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2009/05/315.html
Tuchtrecht gezondheidszorg LJN: YG0843: Huisarts gewaarschuwd omdat hij, zonder vader te informeren, moeder adviseert om de kinderen aan te melden bij het Centrum Psychotraumatische Hulpverlening Flevoland. Ook advies dient beschouwd te worden als medische verrichting.
Vaderkenniscentrum, Nr.734a, dinsdag, maart 01, 2011
http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2011/03/734a.html
Vals beschuldigd van incest na scheiding (VPRO documentaire Lang:gestraft)
Vaderkenniscentrum, Nr.750, donderdag, maart 17, 2011
http://vaderkenniscentrum.blogspot.com/2011/03/750.html
woensdag, februari 16, 2011
721. Knelpuntennotitie 'Jeugdzorg en scheidingsgezinnen'
Vaderkenniscentrum, Maart 2011
Nederlandse Jeugdzorg brengt scheidingskinderen regelmatig in de knel.
Tien belangrijke knelpunten in de maatschappij en de regelgeving waardoor scheidingskinderen in de knel worden gebracht en Jeugdzorg vaker voor problemen zorgt dan dat ze die problemen oplost.
Inleiding:
Vaderkenniscentrum/SKO (verder aan te duiden met VKC|SKO) moet constateren dat er diverse met elkaar samenhangende knelpunten bestaan als gevolg van het huidige vaderexclusieve functioneren van de Nederlandse jeugdzorg t.a.v. gescheiden vaders en hun scheidingskinderen in eenoudergezinnen of nieuw-samengestelde gezinnen. Het VKC|SKO gaf daarom opdracht aan een werkgroep bestaande uit Alec Balledux, Martin Barto en Peter Tromp (voorzitter van VKC|SKO) om een breder eerste beeld te schetsen van de knelpunten in onder meer de Jeugdzorg zoals zij die waarneemt. Deze knelpuntennotitie wordt door het VKC|SKO onderschreven. Enkele van de knelpunten heeft Alec Balledux al eerder in zijn mail van 8 februari 2011 bij de Tweede Kamer Commissie Jeugdzorg naar voren gebracht en deze mail wordt eveneens door het VKC|SKO onderschreven.
Het VKC|SKO overhandigt deze eerste knelpuntennotitie gezien de lopende politieke discussies over de toekomst van de Nederlandse jeugdzorg aan de Commissie Jeugd en Gezin en is voornemens om ook de oplossingen aan te dragen voor de gesignaleerde knelpunten maar acht het van belang u nu reeds over deze knelpunten te informeren. Deze notitie komt ook op de site van het VKC|SKO en wordt daarmee openbaar gemaakt.
Toelichting vooraf: Waar in de tekst van de knelpuntennotitie vanaf de knelpunten 3 en verder gerefereerd wordt aan ‘moeders’ dan wel ‘vaders’ is de meest voorkomende situatie weergegeven. Het kan in sommige situaties ook andersom zijn. Na de opsomming van de knelpunten volgt een toelichting.
De knelpunten zelf.
1. Steeds meer kinderen hebben door achterlopende wetgeving alleen een moeder met ouderlijk gezag waardoor het kind in scheidingssituaties onnodig veel risico loopt de zorg en opvoeding van de vader te moeten gaan missen. Meer dan de helft van de clientèle van Jeugdzorg bestaat uit scheidingskinderen wonend bij de moeder.
2. Er is een maatschappelijk verkeerd beeld van mishandelende ouders, waarbij de vader wordt beschouwd als de ouder die kinderen het vaakst mishandelt. Dit komt omdat in de media uitsluitend aandacht is voor zwaar fysiek geweld. De meeste mishandelingen, waaronder ook geestelijke mishandeling en verwaarlozing, vinden door moeders plaats.
3. Ouderverstoting en oudervervreemding worden niet als een vorm van geestelijke kindermishandeling beschouwd, noch in de toepassing van het strafrecht noch in de Jeugdzorg dat veel moeders alleen maar ondersteunt in deze vorm van kindermishandeling.
4. Er zijn geen expliciete en objectieve criteria in de Wet rond de toekenning, instandhouding en effectuering van omgang als specifieke invullingsvorm van de wettelijke verdeling van zorg- en opvoedtaken tussen de beide ouders na een scheiding in het zogenaamde ouderschapsplan. 'In het belang van het kind' wordt te vaak vertaald naar 'in het belang van moeder'. Dat is maar al te vaak juist niet in het belang van het kind.
5. Bij Bureaus Jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming en binnen het familierecht wordt niet aan waarheidsvinding gedaan. Beslissingen worden genomen op basis van onderbuikgevoelens, leugens, roddel en achterklap.
6. Er is daarbij een groeiende groep van calculerende moeders die met valse beschuldigingen van incest en/of mishandeling en met hulp van instellingen en kwakzalvers de kinderen hun vader ontnemen hetgeen zelfs vaak door de overheid wordt gefinancierd middels rechtsbijstand.
7. Zorgmeldingen van vaders worden door Jeugdzorg vaak terzijde gelegd.
8. Kinderen worden in sommige provincies onnodig uithuis geplaatst (UHP). De kans op een UHP varieert per provincie afgerond tussen de 25 en 80%. Er zijn perverse financiële prikkels in de Jeugdzorg die daarbij een rol spelen.
9. Als kinderen een UHP krijgen is dat meestal vanuit een situatie dat het kind alleen met zijn moeder woont. Er wordt niet gekeken of het kind beter bij vader af is maar het kind wordt bijna altijd direct bij pleegouders of in een tehuis gestopt.
10. Het klachteninstrument binnen Jeugdzorg is niet effectief.
Toelichting:
1. Steeds meer kinderen hebben door achterlopende wetgeving alleen een moeder met ouderlijk gezag waardoor het kind in scheidingssituaties onnodig veel risico loopt de zorg en opvoeding van de vader te moeten gaan missen. Meer dan de helft van de clientèle van Jeugdzorg bestaat uit scheidingskinderen wonend bij de moeder.
In het komend decennium zal zonder wettelijke aanpassing de helft van de kinderen geen twee maar slechts één ouder met ouderlijk gezag hebben. Kinderen behoren bij geboorte het recht te hebben op twee gelijkwaardige ouders en dat kan alleen als vaders ook direct medegezag krijgen als ze hun kind erkennen. De huidige wettelijke obstakels voor vaders om medegezag te krijgen (eerst juridisch het recht op erkenning en daarna afzonderlijk ook nog eens op gezag af moeten dwingen; het toelaten van valselijke geboorteaangiftes) zijn niet in het belang van het kind en lijken alleen te willen benadrukken dat moeders wil in Nederland de enige wet is die er toe doet.
2. Er is een maatschappelijk verkeerd beeld van mishandelende ouders, waarbij de vader wordt beschouwd als de ouder die kinderen het vaakst mishandelt. Dit komt omdat in de media uitsluitend aandacht is voor zwaar fysiek geweld. De meeste mishandelingen, waaronder ook geestelijke mishandeling en verwaarlozing, vinden door moeders plaats.
Dit verkeerde beeld leidt ook tot de huidige kromme wetgeving waarbij (zeker ongehuwde) vaders op een achterstand worden gezet. Kindermishandeling door vaders komt juist minder vaak voor dan de veel vaker voorkomende en geruislozere kindermishandeling door moeders, die weinig aandacht van de media trekt. Ondanks de ons inziens misleidende conclusies in de recente WODC/van Montfoort rapportage onder het beperkte aantal van politie-aangiften van kindermishandeling, blijkt uit de veel massalere meldcijfers van kindermishandeling bij de Nederlandse AMK’s al jarenlang dat het juist 2,5 keer zo vaak moeders dan vaders zijn, die hun kinderen mishandelen en/of verwaarlozen. Dit wordt ook in internationaal onderzoek bevestigd. Daarnaast blijkt uit de (inter)nationale literatuur en het (inter)nationale onderzoek naar kindermishandeling dat eenoudergezinnen en stiefgezinnen een vergroot risico op kindermishandeling hebben. Maar gezien het bestaande verkeerde maatschappelijke beeld worden bij een OTS vaders al snel buiten beeld gebracht door Jeugdzorg.
3. Ouderverstoting en oudervervreemding worden niet als een vorm van geestelijke kindermishandeling beschouwd, noch in de toepassing van het strafrecht noch in de Jeugdzorg dat veel moeders alleen maar ondersteunt in deze vorm van kindermishandeling.
Niet alleen wordt oudervervreemding door moeders niet bestraft, het wordt zelfs door rechters beloond want deze rancuneuze moeders indoctrineren eerst ongestraft hun kind, daarna wordt in een kort gesprek met het geïndoctrineerde kind door de rechter het kind en de vader de omgang ontzegt 'in belang van het kind'. Nederland riskeert dezelfde tik op de vingers als die Duitsland van het Europees Hof voor de rechten van de mens kreeg. Kinderen in Nederland worden in het geheel niet beschermd tegen oudervervreemdende moeders. Oudervervreemding is als geestelijke kindermishandeling op zich strafbaar, het dient dan ook vervolgd te worden en te leiden tot wijziging van de hoofdverblijfplaats van het kind om die daartegen te beschermen.
4. Er zijn geen expliciete en objectieve criteria in de Wet rond de toekenning, instandhouding en effectuering van omgang als specifieke invullingsvorm van de wettelijke verdeling van zorg- en opvoedtaken tussen de beide ouders na een scheiding in het zogenaamde ouderschapsplan. “In het belang van het kind” wordt te vaak vertaald naar “in het belang van moeder”. Dat is maar al te vaak juist niet in het belang van het kind.
Het criterium `In het belang van het kind´ zet de deur open voor willekeur. In het belang van het kind wordt bovendien al snel uitgelegd dat er rust moet komen voor de kinderen in de omgang die door de moeder wordt verstoord omdat ze daar alle ruimte voor krijgt in zowel wetgeving als door Jeugdzorg. Het gebrek aan expliciete objectieve criteria om de omgang te ontzeggen zorgt voor veel procedures, oudervervreemding, valse beschuldigingen en vooral veel kinderleed.
5. Bij Bureaus Jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming en binnen het familierecht wordt niet aan waarheidsvinding gedaan. Beslissingen worden genomen op basis van onderbuikgevoelens, leugens, roddel en achterklap.
In plaats van onderzoeken door ter zake kundigen (BIG ingeschreven) wordt afgegaan op geruchten, onderbuikgevoelens van betrokkenen of zelfs kwakzalvers. De bepalingen voor onderzoeken rond externe deskundigen (opgenomen in de Normen 2000) waren recent nog bijna in alle stilte gesneuveld. De kwaliteit van de informatie speelt nauwelijks een rol om vergaande beslissingen te nemen en in Jeugdzorg wil men dat simpelweg ook niet.
Recent oordeelde de Nationale Ombudsman in rapport 20110015 dat in de Jeugdzorg wel degelijk zoveel mogelijk aan waarheidsvinding gedaan dient te worden:
“De stelling van de Raad voor de Kinderbescherming of van Bureau Jeugdzorg dat er niet aan waarheidsvinding wordt gedaan, is geen vrijbrief om de mening van één van de strijdende partijen zonder verifiëring in de rapportages op te nemen. Van instanties als Bureau Jeugdzorg en de Raad wordt een meer actieve houding verwacht. Indien zij een verklaring belangrijk vinden om daarmee een bepaalde beslissing te rechtvaardigen dan moet zoveel mogelijk de ware toedracht worden onderzocht. Alleen de beweringen die getoetst zijn kunnen als feiten in de rapportages worden opgenomen zodat de rechter zich daarover een gemotiveerd oordeel kan vormen.”6. Er is daarbij een groeiende groep van calculerende moeders die met valse beschuldigingen van incest en/of mishandeling en met hulp van instellingen en kwakzalvers de kinderen hun vader ontnemen hetgeen zelfs vaak door de overheid wordt gefinancierd middels rechtsbijstand.
Knelpunten 4 en 5 lokken valse beschuldigingen uit. De kokervisie van veel organen zoals de politie maakt het mogelijk dat veel vaders eerst ten onrechte worden vastgezet of opgepakt, soms in bijzijn van hun kinderen. Iedereen moet dan haast wel denken dat er wat aan de hand is. Soms is pas na jaren het onderzoek gereed en blijkt dat er een valse beschuldiging achter zit die echter onbestraft blijft. Vader en kinderen beschadigd en de rancuneuze moeder krijgt op zijn hoogst een mondelinge berisping. De politie zou bij aangiftes binnen afhankelijkheidsrelaties ambtshalve een onderzoek dienen te doen naar valse aangifte. Valse beschuldigingen vormen daarnaast een van de ernstigste vormen van (geestelijk) huiselijk geweld, aan de vaststelling waarvan consequenties verbonden dienen te worden.
7. Zorgmeldingen van vaders worden door Jeugdzorg vaak terzijde gelegd.
Gescheiden vaders die zich oprecht zorgen maken over hun kinderen lopen tegen een gesloten deur bij Jeugdzorg. Meldingen bij het AMK zijn vaak tevergeefs. Zeker als het om geestelijke kindermishandeling gaat zoals verwaarlozing of oudervervreemding.
8. Kinderen worden in sommige provincies onnodig uit huis geplaatst (UHP). De kans op een UHP varieert per provincie afgerond tussen de 25 en 80%. Er zijn perverse financiële prikkels in de Jeugdzorg die daarbij een rol spelen.
Er is volstrekt geen landelijk beleid en bijna volkomen willekeur bij kinderbeschadigende uithuisplaatsingen. Terwijl de ene provincie in 25% van de OTS gevallen over moet gaan op een UHP, doet de andere provincie dat in liefst 80% van de gevallen waarmee een OTS dus bijna zeker ook een UHP impliceert. Hoewel een Savannah effect een rol kan spelen kan VKC|SKO zich niet aan de indruk onttrekken dat de perverse financiële prikkels (de beloning die een BJZ krijgt voor een UHP) een rol speelt. Een andere wijze van financiering zou naar de mening van VKC|SKO zeker bijdragen aan een meer maatschappelijk verantwoorde wijze van de totstandkoming van een UHP.
9. Als kinderen een UHP krijgen is dat meestal vanuit een situatie dat het kind alleen met zijn moeder woont. Er wordt niet gekeken of het kind beter bij vader af is maar het kind wordt bijna altijd direct bij pleegouders of in een tehuis gestopt.
Daarnaast is het opvallend, dat BJZ’s bij voorbaat vaders diskwalificeren om de zorg van de moeder over te nemen. De verificatie van de (on)mogelijkheid daarvan zou wettelijk verplicht dienen te zijn (amendement Voordewind maar dan ook voor de niet met het gezag belaste vader gezien knelpunt 1).
10. Het klachteninstrument binnen Jeugdzorg is niet effectief.
Klachtencommissies binnen Jeugdzorg functioneren niet altijd omdat er sprake is van keuring van eigen vlees. Als de klachten al gegrond worden verklaard dan wordt er geen opvolging aan gegeven door de teamleiders en de Raad van Bestuur en er wordt al helemaal niet van geleerd. Wat dan rest is een gang naar de Nationale Ombudsman maar dit kan onmogelijk als een effectief klachteninstrument worden beschouwd.
© Copyright 2011 Vaderkenniscentrum|SKO. Integrale overname met bronvermelding van deze knelpuntennotitie c.q. verwijzing daarnaar is zonder toestemming onzerzijds toegestaan.
Indien uw organisatie deze knelpunten wenst te onderschrijven dan verzoeken wij u dit per email aan ons op te geven.
maandag, december 06, 2010
649. De kinderen aan het woord - Boekbespreking van de boeken 'Uit elkaar' (Cornald Maas) en 'Stiefkind, het overkomt je' (Sandra Boer en Erica Theloosen) door Henk Riemersma
- Uit elkaar – Cornald Maas
- Stiefkind, het overkomt je, door Sandra Boer en Erica Theloosen
Boekbespreking door Henk Riemersma
Twee boeken waar je niet vrolijker van wordt: “Uit elkaar”, van Cornald Maas - een bij uitgeverij Prometheus uitgegeven bundeling van verhalen die eerder onder dezelfde titel in het magazine van een van de landelijke dagbladen zijn verschenen. En “Stiefkind, het overkomt je”, van therapeute Sandra Boer en tekstschrijfster Erica Theloosen, uitgegeven bij De Parelreeks, de uitgeverij van mevrouw Theloosen.
Door elkaar
Toen ze nog wekelijks in het landelijk dagblad verschenen las ik er dus gewoon één per week. De interviews van Cornald Maas met kinderen van gescheiden ouders, over de gevolgen die de echtscheiding voor hun levens heeft gehad. Goed te doen. Ik vond ze vaak wat vlak, maar dat schiep ook wel weer enige afstand. Geen overdadige (emotionele) stijl in ieder geval. Lees je er dertig achter elkaar (van de ongeveer zeventig) dan beginnen ze behoorlijk door elkaar te lopen: in de stijl van Cornald Maas worden alle verschillende verhalen bijna één, het verhaal van Cornald Maas, zelf ook het ‘product’ van gescheiden ouders.
Niet uit te leggen
Ook het boek “Stiefkind, het overkomt je”, bestaat uit interviews met kinderen die “het is overkomen”, die dus na de scheiding van de ouders in minstens twee ‘samengestelde’ gezinnen (met stiefouders en stiefbroertjes en/of –zusjes) zijn terechtgekomen. Twaalf interviews in dit geval. Hier zijn de verhalen niet aan een krantenkolom gebonden, dus afhankelijk van de persoon kunnen deze uitdijen. De interviews worden ‘onderbroken’ door een korte samenvatting van wat komen gaat, waarvan de reden mij ontgaat. Daarnaast worden ze voorafgegaan door een grafische schets van de opeenvolgende leefsituaties in de verschillende samengestelde gezinnen van de kinderen. De bedoeling hiervan is de levensloop te verhelderen (“in één oogopslag” denkt de achterflap), maar ook na intensieve bestudering bleven sommige samenstellingen mij een volkomen raadsel – al was het alleen maar omdat ‘V’ voor Vader staat, i.p.v. vrouw en ‘M’ voor Moeder, i.p.v. man. Nog afgezien daarvan kan het af en toe razend ingewikkeld zijn. Vader en moeder gaan scheiden, allebei gaan ze een andere relatie aan met iemand die eigen kinderen meeneemt, na enige tijd gaan die ook weer scheiden en komt de volgende stiefvader of –moeder met een eigen berg kinderen, waaronder stiefkinderen. Ergens zegt een kind dat hij de moeite niet eens meer neemt om het aan nieuwe collega’s of kennissen uit te leggen.‘Vaderfiguur’
Wat mij vooral opvalt is dat de meeste verhalen over de vader gaan. En dan met name over het feit dat nagenoeg iedereen een problematische verstandhouding met deze persoon heeft. In de verhalen van Cornald Maas wordt deze meneer zelfs regelmatig teruggebracht tot een figuur: de ‘vaderfiguur’. Die gemist wordt. Moeder is in bijna alle gevallen een warme, betrokken, open, eerlijke, sociale, verstandige, cultuur minnende, verzorgende, aanwezige vrouw. Vaders nemen in veel te veel gevallen hun verantwoordelijkheid niet, gaan er vandoor met een vijfentwintig jaar jongere vrouw of hebben verzwegen dat ze homo zijn. Allemaal slecht. Deze mannen worden volkomen terecht door moeder het huis uit gezet. Vrouwen daarentegen worden niet het huis uitgezet maar verlaten het gezin omdat ze er eerlijk voor uitkomen dat ze lesbisch blijken en/of zich, in de verhalen van de kinderen, verder willen ontwikkelen en ontplooien, dan wel omdat ze de ruimte voor zichzelf willen nemen om een andere relatie aan te gaan. Helemaal geweldig! Opvallend is ook dat de meeste stief- en pleegvaders dan weer wèl deugen (vaak beter dan de eigen!) en natuurlijk zijn de meeste stief- en pleegmoeders klassiek ‘boos’. Zou dat misschien verband kunnen houden met het feit dat de nieuwe vaders de ‘goede moeder’ komen helpen, terwijl nieuwe moeders de ‘lul van een vader’ nog verder van eigen huis en haard weten weg te lokken?
Afwezige vader krijgt schuld
Terwijl in nagenoeg alle verhalen de vader na de scheiding wordt teruggebracht tot maximaal ‘een weekendje in de veertien dagen’ en in aantal gevallen helemaal niet, is er in de bundel van Cornald Maas maar één persoon die het probleem helder benoemt: van mama mocht ik mijn papa (bijna) niet meer zien en nu ik na twintig jaar mijn vader eindelijk (beter) heb leren kennen realiseer ik me dat ik al die tijd door mijn moeder ben voorgelogen. Nu hoef ik mijn moeder niet meer te zien. Nagenoeg alle andere kinderen vinden het volkomen vanzelfsprekend dat ze door hun moeder worden opgeëist en geven dan hun vader de schuld van het feit dat zij zo’n problematische relatie met hem hebben. Er is er een bij die al jaren geen contact meer heeft met zijn vader en als hij deze dan eindelijk eens treft blijkt de man opeens een vriendin te hebben, wat hij nooit heeft verteld! Mooie boel.
Loyaliteitsconflicten
Hoe dan ook, al de kinderen die in deze boeken aan het woord komen hebben het moeilijk. Stellen zich allemaal vragen bij hun leven en hun relaties. Met hun eigen ouders, hun pleeg- of stiefouders, eigen broers en zussen, pleeg- dan wel stiefbroers en –zussen. Hun huidige relatie. Zullen we wel trouwen? Kinderen krijgen? Is dat nu wel verstandig? Sommigen zijn totaal getroebleerd, lopen van therapeut naar magnetiseur, van riagg naar hypnose. Er is er eigenlijk niet een die een beetje ‘normaal’ is terechtgekomen. Dat blijkt ook al wel uit onderzoeken: kinderen uit gebroken gezinnen presteren minder op school en zijn bevattelijker voor verslavingen en deelname aan criminele activiteiten. Die laatste twee ben ik in deze boeken overigens niet tegengekomen. In ieder geval aan de buitenkant zijn het allemaal keurige, goed functionerende mensen geworden. Maar van binnen worstelen ze met bindings- dan wel verlatingsangsten en natuurlijk (afhankelijk van de complexiteit van de samengestelde gezinnen) een enorme hoeveelheid loyaliteitsconflicten.
De zweep erover!
Alleen in het enkele geval waarin sprake is van een redelijke gelijkwaardigheid van de beide (biologische) ouders waar het opvoeding en verzorging betreft, worden de kinderen het minst door dit soort problematieken geteisterd. Wat we allemaal al dachten natuurlijk. Voldoende reden om het Gelijkwaardig Ouderschap nu maar eens dwingend vast te leggen, desnoods met de zweep erover. De kinderen zeggen het zelf!
Uit elkaar, door Cornald Maas
ISBN 9789044616101; Paperback; Aantal pagina's 256
Uitgeverij Prometheus; prijs 17,95
Stiefkind, het overkomt je, door Sandra Boer en Erica Theloosen
ISBN 978-90-816066-1-5; Paperback; 151 pagina’s
verschenen in De Parelreeks; Prijs € 17,50
- Zie voor deze boekbespreking ook: daddy!
woensdag, november 10, 2010
630. Directeur Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) stelt archivering sociale geschiedenis open voor de archieven van de vaderbeweging voor gelijkwaardig ouderschap
Wat betreft de archivering door het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) van de archieven van de "Beweging voor gelijkwaardig ouderschap van vaders" heeft directeur Erik-Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) op 10 november 2010 het volgende in een email aan Peter Tromp, voorzitter van het Vaderkenniscentrum / Stichting Kind en Omgangsrecht, laten weten:
De beweging voor gelijkwaardig ouderschap van vaders (die ik natuurlijk uit de media ken) lijkt mij zonder meer in aanmerking te komen voor bewaring in het IISG. Het is een maatschappelijke beweging die opkomt voor rechten van een groep burgers, die zich (niet zonder reden) tekort gedaan voelt en als zodanig zeer vergelijkbaar met veel ander materiaal in onze archieven. Over de precieze vorm waarin en vooral de manier waarop ontsluiting/catalogisering geregeld zou kunnen worden, moeten natuurlijk afspraken gemaakt worden, maar dat geldt natuurlijk voor alle archieven en documentatiecollecties die bij ons worden bewaard.
Het Vaderkenniscentrum / Stichting Kind en Omgangsrecht vraagt daarom aan alle organisaties en individuele activisten van de "Beweging voor gelijkwaardig ouderschap van vaders" om vanaf heden in voorkomende gevallen hun bewaarde archieven bij het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) aan te melden en onder te brengen om zo te voorkomen dat de geschiedenis van deze emancipatiebeweging verloren gaat voor het nageslacht.
U kunt zich daartoe in verbinding stellen met het:
Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG):
Postadres: Postbus 2169, 1000 CD Amsterdam, Nederland
Bezoekadres: Cruquiusweg 31, 1019 AT Amsterdam
T 020 6685866
F 020 6654181
E info@iisg.nl (algemene informatie)
Peter Tromp
Vaderkenniscentrum / Stichting Kind en omgangsrecht
---------------------
Casa Luna-gast Erik Jan Zürcher
YouTube - NCRV | 22 oktober 2010
Directeur van het Internationale Instituut voor Sociale Geschiedenis, Erik Jan Zürcher vertelt op 28 oktober 2010 in Casa Luna over het belang van zijn instituut dat in 2010 haar 75 jarig bestaan viert.
---------------------
Bijlagen:
- Antwoord d.d. 10 november 2010 van directeur Erik-Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) aan het Vaderkenniscentrum / Stichting Kind en Omgangsrecht
- Brief d.d. 10 november 2010 van Peter Tromp, voorzitter van Vaderkenniscentrum/Stichting Kind en Omgangsrecht, aan directeur Erik-Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) inzake de archivering van de beweging voor gelijkwaardig ouderschap van vaders
- Radio 1 uitzending van NCRV's Casa Luna op 28 oktober 2010:: Casa Luna-gast directeur Erik Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) dat 75 jaar bestaatRadio 1 uitzending van NCRV's Casa Luna op 28 oktober 2010:: Casa Luna-gast directeur Erik Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) dat 75 jaar bestaat
---------------------
Antwoord d.d. 10 november 2010 van directeur Erik-Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) aan het Vaderkenniscentrum / Stichting Kind en Omgangsrecht
-------- Originele bericht --------
Onderwerp: RE: Reactie en verzoek n.a.v. de oproep en luisteraarsvraag in NCRV's Casa Luna radio-uitzending van 28 op 29 oktober 2010 over 75 jaar Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis
Datum: Wed, 10 Nov 2010 11:00:14 +0100
Van: Erik-Jan Zürcher, directeur IISG
Aan: Peter tromp, voorzitter Vaderkenniscentrum/Stichting Kind en Omgangsrecht
CC: Frank de Jong (IISG), Titia van der Werf (IISG)
Gecahte heer Tromp,
Ik ben verbaasd en ook enigszins bedroefd over Uw bericht. Het heeft zich, denk ik, allemaal afgespeeld vor april 2008 toen ik directeur van het IISG werd, maar ik zal in huis uitzoeken wat hier precies is gebeurd. De beweging voor gelijkwaardig ouderschap van vaders (die ik natuurlijk uit de media ken) lijkt mij zonder meer in aanmerking te komen voor bewaring in het IISG. Het is een maatschappelijke beweging die opkomt voor rechten van een groep burgers, die zich (niet zonder reden) tekort gedaan voelt en als zodanig zeer vergelijkbaar met veel ander materiaal in onze archieven. Over de precieze vorm waarin en vooral de manier waarop ontsluiting/catalogisering geregeld zou kunnen worden, moeten natuurlijk afspraken gemaakt worden, maar dat geldt natuurlijk voor alle archieven en documentatiecollecties die bij ons worden bewaard. Ik copieer de adjunct-directeur verzamelingen en degene die voor Nederlandse collecties verantwoordelijk is, even in bij deze mail zodat zij van onze conversatie op de hoogte zijn en met U in contact kunnen treden.
Met vriendelijke groet,
Erik-Jan Zurcher
------------------------------
Mailbrief d.d. 10 november 2010 van Peter Tromp, voorzitter van Vaderkenniscentrum/Stichting Kind en Omgangsrecht aan directeur Erik-Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) inzake de archivering van de beweging voor gelijkwaardig ouderschap van vaders
-------- Originele bericht --------
Van: Vaderkenniscentrum (VKC)
Verzonden: woensdag 10 november 2010 3:51
Aan: Erik-Jan Zürcher, directeur IISG
Onderwerp: Reactie en verzoek n.a.v. de oproep en luisteraarsvraag in NCRV's Casa Luna radio-uitzending van 28 op 29 oktober 2010 over 75 jaar Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis
Aan: De redactie van NCRV's Radio 1 programma Casa Luna en de directie van het IISG t.a.v. prof. dr. Erik-Jan Zürcher, directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG)
N.a.v. de oproep en luisteraarsvraag van NCRV's Casa Luna in de uitzending van de nacht van 28 op 29 oktober 2010 waarin presentator Lex Bohlmeijer een gesprek had met Erik Jan Zurcher, directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, n.a.v. tentoonstelling "Wereldverbeteraars"en 75 jaar IISG.
Betreft: Verzoek aan het IISG tot opname van de archieven van de internationale en emancipatoire (gescheiden) vaderbeweging en beweging voor gelijkwaardig ouderschap in het IISG
Utrecht, 10 november 2010
Geachte redactie van NCRV's Casa Luna en geachte heer Zürcher,
In de uitzending van Casa Luna tijdens de nacht van 28 op 29 oktober j.l., waarin presentator Lex Bohlmeijer n.a.v. tentoonstelling "Wereldverbeteraars"en 75 jaar IISG een gesprek had met Erik-Jan Zürcher, directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, werd aan het eind van het eerste uur uitzending de volgende luisteraarsvraag gesteld: 'Welk element uit uw eigen geschiedenis zou u aan de collectie van het IISG willen toevoegen?'
In antwoord daarop zou ik heel graag zien dat het IISG zich ook open stelt voor opname van de archieven van de internationale en emancipatoire (gescheiden) vaderbeweging en beweging voor gelijkwaardig ouderschap, een internationale beweging die opkwam in de 70-er jaren van de vorige eeuw en die tot vandaag onverminderd voortduurt.
Velen zouden dat ook met mij willen, maar het IISG weigert tot nu toe echter stelselmatig en heeft in eerdere contacten over individuele en organisatie-archieven van de emancipatoire vaderbeweging en beweging voor gelijkwaardig ouderschap, deze zelfs tot 'reactionair' bestempeld.
Veel van de archieven zijn door deze weigering van het IISG inmiddels reeds definitief verloren gegaan bij het overlijden van toonaangevende vaderactivisten en de opheffing van diverse stichtingen en verenigingen.
Alle mogelijke goede bedoelingen ten spijt, dreigt in werkelijkheid het IISG daarmee zelf mijns inziens, sinds het laatste kwart van de vorige eeuw, te verworden van het documentatie-instituut voor 'Wereldverbeteraars' dat men graag wil zijn, tot een emancipatie remmend en 'reactionair' instituut, waarbinnen mogelijk voorgaande emancipatiebewegingen nu als gevestigde macht de erkenning en documentatie van nieuwe emancipatiebewegingen in de weg staan. Dat zou bijzonder te betreuren zijn.
Graag uw reactie,
Met vriendelijke groet,
Drs. Peter Tromp
Voorzitter
Stichting Kind en Omgangsrecht / Vaderkenniscentrum
Jacob Cabeliaustraat 17
3554 VH Utrecht
030 - 238 3636
----------------------------------
Radio 1 uitzending van NCRV's Casa Luna op 28 oktober 2010:: Casa Luna-gast directeur Erik Jan Zürcher van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG) dat 75 jaar bestaat
Erik Jan Zürcher | Casa Luna | Radio 1
http://casaluna.ncrv.nl/pagina/erik-jan-z%C3%BCrcher
Donderdagavond laat van 28 op 29 oktober 2010
Gast: Erik Jan Zürcher
Presentatie: Lex Bohlmeijer
Regie: Els Peek
Over de uitzending:
Erik Jan Zürcher is directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis. Daar wordt van alles bewaard: van een handgeschreven pagina van het Communistisch Manifest van Karl Marx (en ook 'Das Kapital'!) tot de outfit van een Amsterdamse kraker uit de jaren '60. Vandaar dat ze zich 'internationaal' mogen noemen. Het instituut viert dit jaar haar 75 jarig bestaan met een grote overzichtstentoonstelling in het hartje van Amsterdam. Erik Jan Zürcher vertelt in Casa Luna over de collectie en de wereldwijde betekenis van zijn instituut.
Deze uitzending gemist?
Beluister de hele uitzending: mét de gesprekken met luisteraars in het tweede uur via de stream. Of download het gesprek met de gast via de podcast
http://tools.ncrv.nl/download/podcast_tool/casaluna_2010_10_29_1288311602_Podcast_CL_29-10-2010_-_Erik_Zuchler_-_.MP3
Muziek eerste uur: Heart of gold, Neil Young
Muziek tweede uur: Stille dromers in de stad, Alex Roeka
Fragment: kogels
Luister: Wereldverbeteraars ontpoppen zich als tirannen en hun onderdanen verzamelen met gevaar voor eigen leven de geschiedenis.
Fragment: wereldverbeteraars
Luister: Voor het 75 jarig bestaan is een prachtige catalogus gemaakt; de geschiedenis in een notedop.
Fragment: links én rechts in het IISG
Luister: Het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis heeft een pagina uit Das Kapital van Marx maar ook de 'erfenis' van Janmaat.
Luisteraarsvraag: Welk element uit uw eigen geschiedenis zou u aan de collectie van het IISG willen toevoegen?
Erik Jan Zurcher, directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis over de tentoonstelling 'Wereldverbeteraars'
Radio 1 – NCRV - Casa Luna – Een goed gesprek - 29 oktober 2010http://www.radio1.nl/podcasts/12-casa-luna/feed_items/431034
http://tools.ncrv.nl/download/podcast_tool/casaluna_2010_10_29_1288311602_Podcast_CL_29-10-2010_-_Erik_Zuchler_-_.MP3
Een actueel gesprek, live in de nacht. Daarna is het woord aan u.
Gesprek met Erik Jan Zurcher, directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis over de tentoonstelling 'Wereldverbeteraars'. Presentatie door Lex Bohlmeijer.
Casa Luna uitzendingen - Een goed gesprek aan het begin van de nacht met een actuele gast, live in de studio, en luisteraars die reageren.
Slotoproep door Casa Luna presentator Lex Bohlmeijer aan het eind van deze uitzending:
Mijn vraag aan u als luisteraar: Heeft u zelf een bijdrage uit uw eigen leven voor het instituut? Heeft u zelf wel eens de wereld willen verbeteren en heeft u daar nog documenten van of voorwerpen die u aan het instituut zou willen schenken? Bel dan met 0800- 1121 of stuur een email naar casaluna@ncrv.nl
Beluister 'Erik Jan Zurcher 20101029'
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
