353. Toezichthouder zegt: "De grootste ellende hier komt van kinderen uit eenoudergezinnen."

Thema's:

• Een toezichthouder, van de door de gemeente Cromstrijen ingehuurde Bewakingsdienst Zuid-West om de overlast van Numansdorpse hangjongeren in te perken, zegt:
  

  “De grootste ellende hier komt van kinderen uit eenoudergezinnen, die wat geld mee krijgen en het verder maar op straat moeten uitzoeken.''

• AD zegt:
  

  “Dat is nou de harde kern, waarvan de gemeente Numansdorp al eerder vaststelde dat er niet veel meer aan te redden valt.”

Jeugd weet zich in de gaten gehouden

Bron: AD.nl - Hoeksche Waard - Door JOHN NIJSSEN - REAGEER - dinsdag 30 juni 2009

NUMANSDORP - Casper is 15 en gaat elke avond vissen. Op karpers. Vind-ie leuk. Heeft niemand last van. Wel van de Casper die op zaterdagavond soms iets te veel drinkt en dan bijvoorbeeld een tuinstoel in de fik steekt.

,,Maar als je wat gedronken hebt, kan het leuk zijn om zoiets te doen. De andere dag heb ik daar dan wel spijt van.''

Vanwege het spuiten van graffiti, werd hem onlangs een taakstraf van twintig uur opgelegd, te vervullen in het zwembad. Het bruut verstoren van privéfeestjes, zoals onlangs tot twee keer toe gebeurde in Numansdorp, gaat wat hem betreft echter veel te ver.

Je kunt van Casper zeggen of denken wat je wilt, maar hij verdient in elk geval meer respect dan zijn iets oudere plaatsgenoten, die 'even helemaal geen zin' hebben om hun verhaal te doen en zich snel uit de voeten maken. Dat is nou de harde kern, waarvan de gemeente al eerder vaststelde dat er niet veel meer aan te redden valt. De toezichthouders van Bewakingsdienst Zuid-West kunnen zich bij die conclusie wel iets voorstellen. ,,Zulke gasten zijn er trots op dat ze een strafblad hebben. Trekken zich nergens iets van aan en doen meestal ook geen aangifte tegen elkaar. Vorige week kreeg er nog eentje een kopstoot. Gat in zijn hoofd, vier hechtingen.''

Toch misdragen ook dergelijke raddraaiers zich minder, sinds de gemeente Cromstrijen de bewakingsdienst heeft ingehuurd om de overlast van Numansdorpse hangjongeren in te perken. Van zaterdagavond tien uur tot diep in de nacht, weet de jeugd zich scherp in de gaten gehouden door Jaap en een van zijn collega's. Behalve als handhavers van de openbare orde, uiteraard in samenwerking met de politie, fungeren de toezichthouders als een soort jongerenwerkers. ,,Hoewel je soms gewoon moet ingrijpen, is het ook belangrijk dat je een vertrouwensband opbouwt. In het begin word je voor van alles en nog wat uitgescholden. Moet je tegen kunnen in dit vak. Ze proberen je gewoon uit, maar je mag je nooit laten provoceren. Op een gegeven moment komen ze toch wel naar je toe met hun verhalen en problemen. De grootste ellende hier komt van kinderen uit eenoudergezinnen, die wat geld mee krijgen en het verder maar op straat moeten uitzoeken.''

Jaap kent zijn pappenheimers zo zoetjesaan wel. Met zijn collega's weet hij ze overal te vinden. Ook buiten de 'hotspots', zoals de vaste hangplekken bij de Rabobank en in speeltuintjes. ,,Ik doe van tevoren goed mijn huiswerk en heb ogen in mijn achterzak.'' De harde kern bestaat volgens hem uit zo'n twintig jongeren tussen de 14 en 19 jaar. Veelal jongens, 'maar die meiden kunnen er ook wat van hoor'. Daarnaast zijn er enkele tientallen 'meelopertjes'. ,,Individueel allemaal zo mak als een lammetje,'' aldus de toezichthouders.

Op hun surveillancetochten door het dorp komen zij bovendien geregeld een aantal 8- tot 14-jarigen tegen die, als ze de kans krijgen, ook al de nodige rottigheid uithalen. Jaap: ,,Die generatie is op zich nog wel bij te sturen.''

Drankmisbruik zorgt doorgaans voor de meeste problemen. ,,Zo nodig pakken we de flessen alcohol die ze bij zich hebben natuurlijk af. We treden in principe alleen op als ze daadwerkelijk overlast veroorzaken. Ze krijgen de keuze: naar huis of een nachtje in de politiecel. Eerst waren we trouwens wel strenger, maar je kunt de jeugd tenslotte ook niet overal wegsturen.''

Casper schiet dan ook niet in de stress als Jaap en Thomas hem aantreffen in het skateparkje op het bedrijventerrein aan de rand van Numansdorp. Hij verkeert in het gezelschap van Denise (17), Cynthia (15) en Angelique (17). Denise komt net als Casper uit Numansdorp, de anderen uit Zuid-Beijerland.

Met name de oudste twee zouden hun vertier probleemloos in het café kunnen zoeken, maar dat trekt hen niet. Er zou gewoon meer te beleven moeten zijn, vindt Denise, dol op evenementen zoals de Paardenmarkt en de Nautische Dag. ,,Er is kennelijk wel geld voor extra beveiliging en zo, waarom dan niet voor een fatsoenlijk jongerencentrum?'', oppert Casper. Of hij daar naartoe zou gaan? ,,Ligt eraan wie er zijn en of je er alcohol mag drinken.''

Cromstrijen heeft het plan om een jeugdsoos te beginnen in Numansdorp. Zij het niet als vervanging van de kroeg, laat staan van de huiskamer waar vaak wordt ingedronken. Het is volgens de gemeente vooral ook de verantwoordelijkheid van ouders om te helpen de overlast van hun baldadige kroost in te dammen. Dat werkt inderdaad het best, zegt Jaap. ,,Laatst zagen we een moeder die haar zoon aan zijn haren meenam. Je kunt je voorstellen hoezeer die jongen afging tegenover zijn vrienden.''

148. Justitiebegroting 2009: Na 40 jr ontvadering in familierecht moet justitie zelf wijken in om gat te vullen (Veiligheidshuizen&jeugdcriminaliteit)

Justitiebegroting 2009 (5,7 miljard)- Meer geld voor aanpak jeugdcriminaliteit en asiel

Bron: Ministerie van Justitie | Nieuwsbericht | 16-09-2008

Het verder terugdringen van criminaliteit en overlast blijft het belangrijkste speerpunt van het ministerie van Justitie. Met accenten op het terugdringen van geweld, de aanpak recidive en veelplegers en het investeren in straf op maat. Verder wordt er veel geïnvesteerd in het versnellen van de asielprocedure. Het totale budget voor het ministerie van Justitie bedraagt volgend jaar meer dan 5,7 miljard euro. Dat staat in de begroting van Justitie over 2009.

Het ministerie van Justitie investeert volgend jaar veel in de persoonsgerichte aanpak. Ex-gedetineerden en ex-TBS’ers krijgen extra begeleiding bij de resocialisatie, jeugdige overtreders en hun ouders krijgen volop aandacht om verder afglijden te voorkomen, veelplegers krijgen straf op maat en in de veiligheidshuizen krijgt iedere overtreder die interventie die noodzakelijk wordt geacht.

Justitie zal uitvoering geven aan de aangekondigde vereenvoudiging en versnelling van de asielprocedure. Door wijzigingen in en aan de voorkant van de procedure zullen meer asielzoekers sneller duidelijkheid krijgen over hun toekomst. Afgewezen asielzoekers moeten terugkeren naar het land van herkomst, al dan niet vrijwillig.

Meer informatie

- Extra geld voor aanpak jeugdcriminaliteit en asiel

- Justitiebegroting 2009

Justitiekrant Begroting 2009

Bron: Ministerie van Justitie – Begroting 2009

http://www.justitie.nl/organisatie/begroting/index.aspx

Link naar video-interview met Hirsch-Ballin over de Beleidsagenda 2009 van Justitie:

http://stream.datiq.net/overheid/JUS-090908-629.wmv

Preventie en bestrijding van criminaliteit staan centraal in het kabinetsbrede project ‘Veiligheid begint bij Voorkomen’. Veiligheid begint bij Voorkomen werkt aan vijfentwintig procent minder criminaliteit in 2010 ten opzichte van 2002 door:

• negentien procent minder geweldsdelicten;
• vijf procent minder vermogensdelicten;
• vijftien procent meer opgehelderde zaken;
• vijfentwintig procent minder criminaliteit tegen ondernemingen;
• daling van de recidive met tien procentpunt onder volwassenen en onder jeugdigen;
• een landelijk netwerk van Veiligheidshuizen waarin de betrokken professionals effectief samenwerken.

Lees alle artikelen uit de Justitiekrant en interviews met minister Hirsch Ballin en staatssecretaris Albayrak via onderstaande link.

Meer informatie

• Justitie Krant - Begroting 200916-09-2008 | pdf-document, 0.72 MB
• Justitie Krant - Begroting 2009

Beleidsagenda 2009 : Ministerie van Justitie

Bron: Regering | Persbericht Prinsjesdag 2008

Extra geld voor aanpak jeugdcriminaliteit en asiel

Het verder terugdringen van criminaliteit en overlast blijft het belangrijkste speerpunt van het ministerie van Justitie. Met accenten op het terugdringen van geweld, de aanpak recidive en veelplegers en het investeren in straf op maat. Ook de minder zichtbare vormen van criminaliteit behouden de volle aandacht; cybercrime, georganiseerde misdaad en financieel-economische criminaliteit. Verder wordt er veel geïnvesteerd in het versnellen van de asielprocedure. Het totale budget voor het ministerie van Justitie bedraagt volgend jaar meer dan 5,7 miljard euro. Dat blijkt uit de begroting van Justitie over 2009.

Het ministerie van Justitie investeert volgend jaar veel in de persoonsgerichte aanpak. Ex-gedetineerden en ex-TBS’ers krijgen extra begeleiding bij de resocialisatie, jeugdige overtreders en hun ouders krijgen volop aandacht om verder afglijden te voorkomen, veelplegers krijgen straf op maat en in de veiligheidshuizen krijgt iedere overtreder die interventie die noodzakelijk wordt geacht.

Er is 24,4 miljoen euro extra voor de aanpak van jeugdcriminaliteit, onder meer voor de uitvoering van 500 extra gedragsbeïnvloedende maatregelen en het terugdringen van de recidive. Het ministerie geeft daarmee uitvoering aan het programma “aanpak jeugdcriminaliteit”. Voor de intensivering van het toezicht op ex-gedetineerden en ex-TBS’ers is er 13,9 miljoen euro gereserveerd. Het gaat daarbij om het zo zorgvuldig en effectief mogelijk terug laten keren in de maatschappij. Er is 48 miljoen euro voor het verbeteren van de jeugdinrichtingen. Dit onder meer naar aanleiding van enkele rapporten van de inspecties. Het gaat dan met name om het verkleinen van de groepen.

Verder is er 7 miljoen voor het tegengaan van identiteitsfraude en het verbeteren van de identiteitscontroles in de strafrechtsketen. Zo krijgt de Dienst Justitiële Inrichtingen 5 miljoen voor het installeren van identificatieapparatuur. De verkeersboetes zullen naar verwachting 40 miljoen euro meer opleveren. Dit vanwege te verwachte groei van het aantal boetes van 12,3 naar 12,8 miljoen. De eerst volgende indexering van de verkeersboetes wordt verwacht in 2010.

Asiel

Justitie zal uitvoering geven aan de aangekondigde vereenvoudiging en versnelling van de asielprocedure. Door wijzigingen in en aan de voorkant van de procedure zullen meer asielzoekers sneller duidelijkheid krijgen over hun toekomst. Afgewezen asielzoekers moeten terugkeren naar het land van herkomst, al dan niet vrijwillig. De hogere instroom, nagenoeg volledig het gevolg van de groei van het aantal asielzoekers uit Irak, Afghanistan en Somalië zorgen voor nieuwe problemen in de opvang en afhandeling van de verzoeken. Deze problemen moeten opgelost worden, bijvoorbeeld door specifiek de veiligheidssituatie in deze landen te monitoren. In de begroting wordt rekening gehouden met 16.000 asielzoekers, waar men eerder uitging van 10.500. Er is, net als in 2008, extra geld (112 miljoen) vanwege de verhoogde asielinstroom.

Totaal overzicht
Rechtshandhaving en terrorismebestrijding	2747 miljoen
Rechtspleging en rechtsbijstand	1343 miljoen
Vreemdelingen	850 miljoen
Jeugd	571 miljoen
Nederlandse en internationale rechtsorde	13 miljoen
Niet beleids-artikelen	215 miljoen

79. Wie is hier nou eigenlijk de jeugdcrimineel :: De thuis- en vaderloze jeugd of de gezinsbrekende en ontvaderende Nederlandse overheid?

Jongeren uit eenoudergezinnen zijn zwaar oververtegenwoordigd in de statistieken over jeugdcriminaliteit.

Geen wonder, als je door de Nederlandse kinderbescherming, jeugdzorg en familierechtbanken van je vader en zijn kant van de familie wordt buitengesloten en afgesneden, dan moet je welhaast de straat op en daar komt dan weer rottigheid van. Jeugdcriminaliteit heeft dus veel zo niet alles met het gebroken gezinnen beleid van de Nederlandse overheid te maken. Het is er een rechtstreeks gevolg van.

Je kunt je dan ook de vraag stellen wie uiteindelijk verantwoordelijkheid draagt voor de rap stijgende jeugdcriminaliteit. Is dat de in de steek gelaten jeugd of de overheid die ervoor zorgt dat de jeugd thuis in de steek gelaten is. Ik persoonlijk ben zonder meer van mening dat het laatste het geval is.

Collega-buitengesloten vader Hans van Zuilen kwam in dit verband een interessant artikel tegen over een congres van hooggeleerde dames en heren over jeugdcriminaliteit. De dames en heren waren erg bezorgd want wel een op de drie Nederlandse jongeren was inmiddels al jeugdcrimineel. Het loopt op straat de spuigaten uit, overal jeugdcriminelen.

Je houdt je hart dan onmiddelijk vast, want zo'n congres gaat dan weer tot zgn. kordaat meer-van-hetzelfde-overheidsbeleid leiden "onder leiding van" de minister Rouvoet voor jeugd en gezin. In modern 'multidisciplinair' Nederland betekent dit dat er weer veel in zgn. 'teams' overlegd en vergaderd gaat worden en dat daarbij - in het web dat de Nederlandse overheid voor haar burgers spint - de ketens en netwerken rond jongeren en 'gezinnen' (lees eenoudergezinnen) lokaal, provinciaal en nationaal tot achter de voordeur nagetrokken en nog verstikkender gesloten zullen gaan worden.

Uiteindelijk zullen daaruit god weet hoeveel kloeke convenanten, protocollen en resultaatafspraken voor de daguurtjes tussen 9 en 5 uur feestelijk geboren en ondertekend worden en, jawel, zullen kinderbescherming en jeugdzorg er, onder de bezielende begeleiding van weer een nieuwe regen aan persberichten van de Nederlandse MO-groep dat de wachtlijsten in de Jeugdzorg weer sterk aan het stijgen zijn en dat er weer nog meer geld bij moet - veel meer geld - en nu structureel en niet incidenteel, weer ettelijke tientallen zo niet honderden miljoenen en een projecttaak bij krijgen. Deze bemoeienis van jeugdzorg en kindergbescherming leidt op zijn beurt weer onvermijdelijk tot nog meer gezinsbrekend beleid en ..........ja ik hou maar op.

Bij vader Hans van Zuilen (zie foto) lokte dit alles het commentaar uit :: Norm en normaal :: In Nederland is heel weinig saai. Zie daarvoor zijn blog op :: http://zavoor.blogspot.com/2008/04/norm-en-normaal.html

De moeite waard en daar vindt je ook de link naar het artikel in NRC van 10 april 2008 over hoogleraar Loebers' onderzoek "een op de drie kinderen crimineel".

Groet,
Peter Tromp
Vaderkenniscentrum---

54. Vaderloze moedergezinnen in jeugdzorg en hulpverlening - Leeuwarden

Drang en dwang als hulpverleningsmiddel

Onderbeschreven “casus” werd gebaseerd op de praktijk. Daarbij zijn gefingeerde namen gebruikt.

Bron: Sociale teams Leeuwarden in beeld, Leeuwarden, Hulp en Welzijn, Februari 2006

José (36) is bekend bij praktisch elke hulpverlenende instantie in Leeuwarden. Ook haar zes kinderen staan in menig dossier. Onder dwang aanvaardt José hulp van het sociaal team.

Op een oude bank in de voortuin hangt een jongen van een jaar of zeven. ‘Hé Jordi, is je moeder thuis?’ informeert de hulpverleenster. Het joch haalt zijn schouders op. De voordeur staat op een kier. Binnen zit José een sigaret te roken en naar een soap te kijken. Ze draagt een roze coltrui, een spijkerbroek en hoge laarzen. Haar lange, roodgeverfde haar heeft ze opgestoken. Ze heeft een vriendelijk gezicht, maar wantrouwende ogen. Met nauwelijks verhulde tegenzin begroet ze het bezoek.

Haar hele leven komt José al in aanraking met hulpverleners. Net als haar zussen stond ze onder toezicht van de jeugdzorg. Toen ze zestien was, raakte ze zwanger. Ze ging al nauwelijks naar school, maar nu helemaal niet meer. Baantjes had ze nooit lang. Haar verslaving aan alcohol speelde daarin mee. Ze werkte als prostituee, maar het is onduidelijk of ze dat nog steeds doet. Geld krijgt ze nu via een uitkering. Ze heeft schulden bij postorderbedrijven en bij de woningstichting. Het is niet gemakkelijk om de eindjes aan elkaar te knopen met zes kinderen. De vaders zijn niet meer in beeld, op één na. Die hokt tegenwoordig met haar zus.

De politie heeft een lijvig dossier over het gezin. Buren klagen over vechtpartijen, geschreeuw, harde muziek, rotzooi. De oudste zoon is opgepakt voor inbraken en berovingen. Hij heeft zijn moeder wel eens bij de keel gegrepen, maar daar heeft ze geen aangifte van gedaan. Huiselijk geweld is niet nieuw in het gezin. José heeft een aantal vrienden met losse handen gehad. Zelf kan ze ook behoorlijk uithalen, zeker als ze dronken is. Ze kan er tegen als zij een knal krijgt, maar van haar kinderen moet je afblijven. Voor haar kinderen doet ze alles. Het zijn schatten, ook al zijn ze niet gemakkelijk. Vijf van de zes zitten op het speciaal onderwijs en staan onder toezicht van de jeugdzorg.

Dwang

De hulpverleenster steekt zelf ook een sigaret op en vraagt waarom Jordi vandaag niet op school is. José houdt haar ogen op de televisie gericht en zegt dat haar zoontje niet lekker is. Ze toont pas interesse als de hulpverleenster vertelt dat haar 15-jarige zoon Sherman misschien stage kan lopen bij een garagebedrijf. ‘Sherman is gek op auto’s’, zegt José. ‘Hij is er heel handig mee’. Met gevoel voor humor: ‘Hij krijgt ze tenminste altijd heel snel open!’

De verslavingszorg, de jeugdzorg, het maatschappelijk werk, de politie en de woningstichting zijn allemaal betrokken bij het gezin. Geen van alle instanties lukt het om effectieve hulp te beiden. Het sociaal team wordt gevraagd de impasse te doorbreken. Het team besluit drang en dwang toe te passen om een oplossing te forceren. Zonder dwang zou het gezin niet meewerken. Het plan van aanpak is eenvoudig; de woning uit of hulp accepteren. José houdt zielsveel van haar kinderen, daar zijn alle hulpverleners van overtuigd. Ze heeft alleen zelf nooit het goede voorbeeld gekregen. Geweld, criminaliteit, werkloosheid en armoede waren normaal in de omgeving waarin zij opgroeide. Het streven van het sociaal team is zorgen dat haar kinderen het niet normaal vinden om te spijbelen, een uitkering te trekken en bij te klussen in het criminele circuit. Zorgen dat ze in elk geval tot hun achttiende op school blijven. Ook probeert het team de overlast voor de buurt te beperken.

Nadruk op het goede

In de ogen van de buitenwereld vormen José en haar kinderen een asociaal gezin. De hulpverleenster kijkt er genuanceerder tegenaan. ‘Families zoals die van José hebben wel degelijk normen en waarden, alleen zijn dat niet die van onze maatschappij. Als ze problemen met elkaar hebben, lossen ze dat op hun eigen manier op. De buitenwereld vindt het niet normaal hoe zij leven, maar ja... wat is normaal?’ Het sociaal team wil het gezin bijeen houden. ‘Die vrouw gaat voor haar kinderen: het is een echte moederkloek. Ze hebben een stevige band, ook al ruziën ze wat af. Eigenlijk kunnen ze niet met en niet zonder elkaar.’

Tijdens het gesprek legt de hulpverleenster de nadruk op wat er wél goed gaat in het gezin. Zo is Jordi vandaag wel thuis, maar de andere kinderen zitten gewoon op school. Nu ze vaker naar school gaan, halen ze betere cijfers. José vindt het prettig om te horen dat er afspraken zijn gemaakt met de sociale dienst over de aflossing van schulden. Als de hulpverleenster na drie kwartier vertrekt, zegt José dat het gesprek haar is meegevallen. ‘Ik krijg al mijn hele leven van hulpverleners te horen dat ik niet deug en dat ik een slechte moeder ben. Nou, ga er maar aan staan om zes kinderen in je eentje op te voeden. Ik ben blij ook eens te horen dat ik niet àlles fout doe!’

De rol van het sociaal team

José is bekend bij het sociaal team. Ze wordt ingebracht omdat er veel zorgen zijn over haar en haar kinderen. Ook moet de overlast die zij veroorzaken in de wijk stoppen. Omdat José weigert vrijwillig hulpverlening te accepteren, besluit het team dat ze over de streep moet worden getrokken. Nu blijkt de kracht van het sociaal team: de woningcorporatie kan voor een dwangmiddel zorgen, namelijk een huisuitzetting. José krijgt te horen dat ze hulp moet accepteren, anders staat ze op straat. Zo zorgt een niet-hulpverlenende instantie dat de hulpverlening toegang krijgt tot het gezin.

Er is nu wel sprake van een paradox: José wordt gedwongen om iets te doen dat goed voor haar en haar gezin is. Aan de hulpverleners de moeilijke taak om haar toch te motiveren voor de hulp. Dat doen ze door haar positief te benaderen en de nadruk te leggen op wat er goed gaat. Is er eenmaal een goede werkrelatie, dan wordt het gemakkelijker om te bespreken wat er nog te verbeteren valt in het gezin.

Sociale Teams Leeuwarden in beeld

Bron: Gemeente Leeuwarden; Hulp en Welzijn; Donderdag, 2 Maart 2006

Burgemeester Geert Dales en wethouder Hetty Hafkamp ontvingen uit handen van een cliënt van de Sociale Teams dinsdag 28 februari 2006 het boekje ‘In Beeld’. In het boekje wordt beschreven in welke situaties sociale teams ingrijpen en hoe ze dat doen. De cliënt vertelde op een levendige manier over zijn levenssituatie en wat zijn sociale team voor hem heeft betekend. Hij sloot af met het advies om de regels vooral rekkelijk toe te passen met het motto van Wim Sonneveld: voor het algemeen nut.

Leeuwarden heeft drie Sociale Teams. Een Sociaal Team bestaat uit medewerkers van verschillende hulpverleningsinstellingen en dienstverlenende organisaties. Zij richten zich op het bedenken en organiseren van adequate hulp aan mensen met meervoudige problemen. Cliënten krijgen met een Sociaal Team een centraal aanspreekpunt, in plaats van dat ze te maken hebben met meerdere instanties. De Sociale Teams zorgen ervoor dat er een hulpaanbod komt dat goed aansluit bij de behoeften van de cliënt en de problematiek. De teams zijn anderhalf jaar (eind 2004) geleden gestart. Ze werken in achterstandswijken in Leeuwarden. De Sociale Teams zullen de komende jaren vaker worden ingezet. De gemeente Leeuwarden zal dit proces van harte ondersteunen.

Wie belangstelling heeft voor het boekje “In Beeld” kan deze opvragen bij Hulp en Welzijn Leeuwarden, tel. (058) 234 84 34.